Beschrijving
Bepaling van 17 zware metalen in de urine:
- aluminium
- antimoon
- arsenicum
- lood
- cadmium
- chroom
- kobalt
- ijzer
- koper
- nikkel
- palladium
- platina
- kwik
- zilver
- thallium
- zink
- tin
Voor de beoordeling van de individuele blootstelling aan toxisch relevante stoffen is, naast een gedetailleerde medische milieu anamnese, de introductie van laboratorium diagnostische maatregelen onontbeerlijk. De keuze en het gebruik van laboratorium diagnostische maatregelen wordt echter bemoeilijkt door het feit dat de betrokkenen in zeldzame gevallen specifieke symptomen en klachten kunnen beschrijven die baanbrekend zouden zijn.
De belasting door zware metalen is niet alleen verantwoordelijk voor algemene klachten zoals:
- misselijkheid
- braken
- chronische vermoeidheid
- uitputting
- hoofdpijn
- migraine
- concentratieproblemen
- slapeloosheid
Ze bevorderen ook het ontstaan van chronische ziekten. Meestal zien we symptomen die veel lijken op andere ziektebeelden of psychologische stressreacties. Meestal zien we symptomen die veel lijken op andere ziektebeelden of psychologische stressreacties.
Met betrekking tot een blootstelling aan zware metalen zijn meestal hoofdpijn, duizeligheid, slaap- en concentratieproblemen of ADHD gelijkende symptomen prominent aanwezig.
Bovendien moet men rekening houden met:
- hormonale stoornissen
- bloedbeeldveranderingen
- nieraandoeningen
- immunologische aandoeningen
- auto-immuunziekten
- en andere metabole aandoeningen en orgaanfunctiestoornissen.
Een steun voor de inperking van het aantal vermoedelijke diagnoses kan een speciale screening zijn die de die besluitvorming ondersteunen voor verdere diagnostische maatregelen. Een urineonderzoek is een afspiegeling van de uitscheiding van de metalen. De bepaling van de concentratie in de urine is voornamelijk geïndiceerd voor metalen die nierbeschadiging veroorzaken. Zo is de concentratie van cadmium in de urine een indicator van de chronische blootstelling aan dit zware metaal.
De uitslagen dienen als basis voor een individuele therapie en moeten met een arts of therapeut worden besproken.
